Alle ballen in de lucht houden

Kun jij alle ballen in de lucht houden? Het lukt mij maar soms. En soms overweeg ik om te stoppen. Met in elk geval iets. Mijn huishouden, mijn werk, koor, die vriendschap die me teveel kost, alle whatsapjes beantwoorden en soms zou ik ook mijn kinderen willen uitzetten. Niet voor altijd natuurlijk, maar gewoon heel even. Dan kan ik bijtanken. Eindelijk tijd voor mijzelf, rust in mijn hoofd en niet meer het gevoel dat ik een slechte jongleur ben: alle ballen in de lucht houden met een niet optimaal resultaat.

Omdat ik er zo moe van wordt, duurt het niet lang of er weer opruimwoede ontstaat. Eerst koop ik een nieuwe, lege agenda. Als dat mijn hoofd niet leger maakt, stop ik een tijdje met iets, ben ik bijvoorbeeld minder trouw in vriendschap, laat ik mijn huis verslonzen of het zelfs door iemand anders doen. Dat laatste is eigenlijk helemaal geen slecht idee, toch?

Vergelijk het met een hoofd vol kamers. In mijn bovenkamer heb ik slechts een paar kamertjes over om wisselend in te vullen. Want sommige zaken wil of kan ik niet uit mijn agenda schrappen: mijn gezin en mijn werk om rond te komen. Dat is de basis, de rest kan ik vrij invullen. Sommige moeders hebben veel kamers: eindeloze energie en tijd en ze lijken alle ballen goed in de lucht te kunnen houden. Ik denk dat ik slechts een paar kamers beschikbaar heb. Voor elk onderdeel één. Dus met werk en gezin is het al aardig vol daarboven. Het zijn volgens mij wel grote kamers. Misschien moet ik ze opnieuw indelen? Meer van werk, of meer van thuis. Niet honderd dingen door elkaar, maar een paar dingen heel goed kunnen doen. Dat lijkt me heerlijk!

Ik ben wel eens jaloers op andere moeders. Die lijken heel veel ballen prima in de lucht te kunnen houden. Maar schijn bedriegt waarschijnlijk. Hebben we niet allemaal als moeder soms het gevoel alle ballen in de lucht te moeten houden? Dat het moeilijk is om een supermama te zijn met daarnaast een fatsoenlijke carrière en een leuk sociaal leven?

Dus soms overweeg ik te stoppen. Om een paar jaar alleen die supermama te zijn zonder een hippe baan ernaast. Een mama die ruimte overhoudt in haar hoofd heeft om andere mooie en leuke dingen te doen. Vrijwilligerswerk, een sociaal leven, aan de zijlijn staan bij een sponsorloop waar je kind aan meedoet, je eigen huishouden doen en de energie overhouden om aan het eind van de dag je woonkamer én je hoofd weer gezellig en opgeruimd te hebben. Zou dat kunnen?

Werk jij graag buiten de deur en hoe houd jij die combinatie werk en gezin vol? Of heb je (noodgedwongen of uit luxe) gekozen voor een baan als thuisblijfmoeder? Lukt het jou om alle ballen in de lucht te houden?

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Reacties

  1. Hoi hoi ik ben er weer nog steeds rond snuffelend op je blog. Erg leuk en herken baar. Maar heb de knoop door gehakt. In 2017 wordt ik thuis blijfmama. Of ik de goede keuze maak dat denk ik wel heb nu met mijn hart gekozen I.p.v met mijn verstand. Ik werd er helemaal blij van…… in deze tijd staan wij vrouwen blood geteld aan zo veel keuzes soms. Dat we het er niet makkelijker voor ons zelf op hebben gemaakt. Vroeger kon de vrouw niet kiezen. Was je gewoon thuis. Punt uit. Maar soms willen wij vrouwen ook wel eens te veel van ons zelf. Er komt alleen maar bij wordt niets geschrapt van de to do list. Of je nu nog buiten de deur werkt of niet denk dat de insteek is we doen allemaal ons best. Voor de ene werkt het beter om buiten de deur te werken en moeder te zijn en voor de andere is het weer een ander verhaal. Ik laat ieder daarin zijn eigen waarden. Wel jammer dat er wat min gedacht wordt over de thuis blijf moeder. Maar ja misschien moeten wij thuis blijf moeders het ook eens anders brengen. Je hoeft toch niet te zeggen dat je thuis blijf moeder bent. Ik zat meer te denken aan de titel home manager. Of klasse assistente of personal organazerer.. het is maar hoe je het brengt…. en dat je er wel of niet voor betaald krijgt gaat een ander niets aan. We ragen toch ook niet naar het salaris van iemand die werkt ? Ik stop met werken omdat ik er veel moeite voor heb gedaan deze lieve schatten te krijgen. Ik weet zo goed hoe het voeld als je omgeving zwanger is en jij niet. Dat vergeet ik nooit weer. Dat deed zo veel pijn daarom wil ik er van genieten. Wil als ik oud wordt er leuk op terug kijken. Geen spijt hebben van wat ik niet gedaan heb. Een vriend van mijn man is overleden plotseling 40 jaar oud. Dat zet je toch aan het denken. Geld wat is nog geld. Zeg ook niet dat ik nooit meer ga werken maar voorlopig even niet. Vond ik ook wel fijn dat dat benoemd werd in een vorige tekst dat het tijdelijk is geeft een soort van opluchting ook weer. En daarnaast wie heeft er in deze tijd nu eigenlijk garantie op werk helemaal niemand. Je hebt trouwens nergens garantie op. Ik ga genieten. Gr Lin

  2. Charlotte

    Lieve thuisblijfmoeder, mijn vorige reactie ging niet helemaal goed. Wat is het proces waar je doorheen het gegaan herkenbaar! Ook ik denk er vaak over na… Stoppen met mijn uitdagende baan en thuisblijven bij mijn twee kindjes! Kregen we soms maar een briefje van boven of een duidelijke ‘go’, maar zo makkelijk is het helaas niet. Ik lees je blog met plezier!

    • Elkedagmama.nl

      Hoi Charlotte, je andere reactie heb ik verwijderd hoor, geeft niks. Bedankt voor je lieve reactie. Een briefje uit de hemel zou fijn zijn, dat had ik ook wel gewild ja. In dit soort momenten in je leven moet je goed naar je hart luisteren en je moedergevoel volgen. Als je op deze manier niet in balans bent, of je kinderen niet, dan moet je daar wat mee. Ik heb respect voor mama’s die wel alle ballen in de lucht kunnen houden, maar ik kon het niet. Ik heb geen spijt van mijn beslissing. Dit voelt echt heel goed! Succes met je overwegingen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *