De eerste pannenkoek mislukt altijd

pannenkoekenEen oudste kind hebben is best ingewikkeld. Een oudste kind zijn denk ik ook. Elke fase waar onze zoon van zes in terecht komt, is nieuw voor ons en hij heeft ook de kunst niet kunnen afkijken bij iemand anders. We slaan de plank vaak mis. In onze vriendenkring is een graag genoemde uitspraak: “De eerste pannenkoek mislukt altijd.” Dat zit me al een tijdje dwars, omdat zoonlief en ik inderdaad geregeld botsen. Kán ik die oudste dan niet netjes afleveren straks? Ik wil zo graag dat hij gelukkig is, de ruimte krijgt en dat we hem helpen bij de ‘weg banen’ voor zijn jongere zusje en broertje. Dat het gedoemd zou zijn te mislukken zat me serieus niet lekker. Tot ik gisteren voor mijn opleiding reflecteerde over onze opvoedstijl en vandaag een enorme stapel pannenkoeken stond te bakken. Alsof alles bij elkaar kwam. Mijn eerste pannenkoek mislukt helemaal niet!

Die opleiding

Ja, ik ben nog niet in de gelegenheid geweest om daar wat over te zeggen. Ik was druk en heb daardoor al een tijdje niet geblogd. Ik vind het altijd heel irritant als bloggers dat zeggen, maar sorry, het geldt ook voor mij. Goed. Ik ben dus weer aan de studie. Het kwam zo op mijn pad en als ik wat communicatieklusjes doe en een kamer in ons huis af en toe verhuur, hoop ik de rest van deze studie te kunnen blijven betalen. De opleiding is ‘ervaringsgerichte psychosociale hulpverlening en gestalt gezinstherapie’. Een hele mond vol, dus op naar die pannenkoeken…

pannenkoekenDie pannenkoeken

De bootvluchtelingen, je weet wel: die mensen die opleiding, goede baan, geliefden en huis en haard achterlaten in de hoop een veiliger (en financieel zekerder, wellicht) bestaan in Europa op te bouwen. Ik ken ze niet en vind de situatie bar ingewikkeld worden, maar het zijn mensen en ik zie mijzelf niet als meer waard dan zij. Dus wat mij betreft zijn ze welkom. En ze hebben hulp nodig, ook daar in Kos en Lesbos. Vandaag stond ik dus – op verzoek van een heldin die ook hoopt af te reizen om de handen daar uit de mouwen te steken – pannenkoeken te bakken voor deze bootvluchtelingen. Mijn moeder zei al: “Ik hoop maar dat ze dat lusten.” Geen grapje overigens, maar gelukkig gaat alleen de opbrengst van de verkoop van deze stapel heerlijke pannenkoeken naar het goede doel.

Die opvoeding

Of de eerste pannenkoek mislukt, dat is dus de vraag. De pannenkoeken die ik vandaag heb gebakken, zijn allemaal geslaagd als je het mij vraagt. Mijn zoon heeft ervan geproefd, hij is het zeker weten met mij eens. Ik ben niet altijd een goede pannenkoekenbakker geweest. Ik ben ook niet altijd een perfecte moeder geweest, als je het heel hard bekijkt, maar ik ben wel altijd een lerende moeder geweest. En nog steeds leer ik en probeer ik mee te groeien met de fases waar mijn oudste zoon als eerste in terecht komt. Soms is het iets te klef, soms te droog en soms zit er geen smaak aan. Maar dan doen we er wat aan, die zoon en ik. We gaan om tafel, zo reflecteerde ik voor mijn opleiding, en kijken samen hoe we onze ‘samenwerking’ wel kunnen laten slagen. Dan erken ik zijn emoties en maak hem deelgenoot van die van mij. Ik leg uit hoe het werkt tussen hem en mij en benoem dat we het beste met elkaar voor hebben, maar dat het nu gewoon niet lukt. Onze liefde is onvoorwaardelijk. Hij draagt soms verrassende oplossingen aan. En soms ook niet en geven we elkaar alleen maar een knuffel. Dit soort gesprekjes leveren fantastische resultaten op. We zijn allebei opgelucht, voelen ons gezien en gehoord. Ik houd de eindverantwoordelijkheid, maar we werken wel echt samen.

Of de eerste pannenkoek mislukt? Ik denk bij nader inzien van niet. Het is er wel één die extra aandacht vraagt. Maar zo lang we laten zien dat onze liefde onvoorwaardelijk is en ik zoek naar wat hij nodig heeft en hem dat probeer te geven, komen we er wel toch? Dat wordt vast een smakelijke afsluiting als hij 18 is. Wat mij betreft is hij nu al goed gelukt.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *