Wat ik wil en wat ik doe

samen spelenEen paar weken geleden had ik een gesprek met een lieve vriendin. Zo eentje die werkt, studeert, haar leven op de rit lijkt te hebben en drie schatjes van kinderen heeft die het goed doen op school. Ja, ze werkt. En ik niet, dus ik heb wél alle tijd voor mijn kinderen om ze op te laten groeien en te laten bloeien tot stabiele mensen die genoeg ouderliefde en onverdeelde aandacht hebben ervaren. Ahem. Ik betrap mezelf op dat soort vergelijkende gedachten en daar baal ik van. Het is ook niet eerlijk want ze is een waanzinnig lieve en goede moeder die veel geeft aan haar kinderen. Ik zal je vertellen wat ik mede door dit gesprek met deze vriendin leerde over ouderliefde en onverdeelde aandacht.…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De eerste pannenkoek mislukt altijd

pannenkoekenEen oudste kind hebben is best ingewikkeld. Een oudste kind zijn denk ik ook. Elke fase waar onze zoon van zes in terecht komt, is nieuw voor ons en hij heeft ook de kunst niet kunnen afkijken bij iemand anders. We slaan de plank vaak mis. In onze vriendenkring is een graag genoemde uitspraak: “De eerste pannenkoek mislukt altijd.” Dat zit me al een tijdje dwars, omdat zoonlief en ik inderdaad geregeld botsen. Kán ik die oudste dan niet netjes afleveren straks? Ik wil zo graag dat hij gelukkig is, de ruimte krijgt en dat we hem helpen bij de ‘weg banen’ voor zijn jongere zusje en broertje. Dat het gedoemd zou zijn te mislukken zat me serieus niet lekker. Tot ik gisteren voor mijn opleiding reflecteerde over onze opvoedstijl en vandaag een enorme stapel pannenkoeken stond te bakken. Alsof alles bij elkaar kwam. Mijn eerste pannenkoek mislukt helemaal niet!…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page