Hoe overleef ik de zomervakantie?

zelf spelen in de vakantieHet is bijna zomervakantie! Hoe hard we er met z’n allen ook aan toe zijn, ik zie er toch ook wel tegenop. Hele dagen met alle kinderen thuis en met mijn inmiddels behoorlijk zwangere buik. En een man die veel werkt. Ik moest er echt even niet aan denken. Tot ik uit pure wanhoop (dat was het stiekem wel ja) tot de volgende oplossing kwam: ze moeten elke dag zelf spelen, ik wil elke dag gericht aandacht geven op een manier die ik zie zitten en ik wil een positievere sfeer in huis door meer te belonen voor wat er wél goed gaat. Ik ben niet zo’n DIY-held, dus ik moet het hebben van praktische, haalbare oplossingen zonder teveel creativiteit en moeite. Vind jij de zomervakantie net als ik een hele uitdaging? Misschien kun jij hier dan ook wat mee!…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Wat ik wil en wat ik doe

samen spelenEen paar weken geleden had ik een gesprek met een lieve vriendin. Zo eentje die werkt, studeert, haar leven op de rit lijkt te hebben en drie schatjes van kinderen heeft die het goed doen op school. Ja, ze werkt. En ik niet, dus ik heb wél alle tijd voor mijn kinderen om ze op te laten groeien en te laten bloeien tot stabiele mensen die genoeg ouderliefde en onverdeelde aandacht hebben ervaren. Ahem. Ik betrap mezelf op dat soort vergelijkende gedachten en daar baal ik van. Het is ook niet eerlijk want ze is een waanzinnig lieve en goede moeder die veel geeft aan haar kinderen. Ik zal je vertellen wat ik mede door dit gesprek met deze vriendin leerde over ouderliefde en onverdeelde aandacht.…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

De eerste pannenkoek mislukt altijd

pannenkoekenEen oudste kind hebben is best ingewikkeld. Een oudste kind zijn denk ik ook. Elke fase waar onze zoon van zes in terecht komt, is nieuw voor ons en hij heeft ook de kunst niet kunnen afkijken bij iemand anders. We slaan de plank vaak mis. In onze vriendenkring is een graag genoemde uitspraak: “De eerste pannenkoek mislukt altijd.” Dat zit me al een tijdje dwars, omdat zoonlief en ik inderdaad geregeld botsen. Kán ik die oudste dan niet netjes afleveren straks? Ik wil zo graag dat hij gelukkig is, de ruimte krijgt en dat we hem helpen bij de ‘weg banen’ voor zijn jongere zusje en broertje. Dat het gedoemd zou zijn te mislukken zat me serieus niet lekker. Tot ik gisteren voor mijn opleiding reflecteerde over onze opvoedstijl en vandaag een enorme stapel pannenkoeken stond te bakken. Alsof alles bij elkaar kwam. Mijn eerste pannenkoek mislukt helemaal niet!…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Het rek-repertoire

monsterlijke discussieElke dag voor het slapengaan, grijpt mijn dochter alles aan om het moment dat mama de deur dicht doet nog even uit te stellen. Ik kan me dat wel herinneren, dat gevoel dat je er weer alleen voor ligt. Dus begin je over honger en dorst en monsters die door het raam naar binnen komen. Voor mij als moeder is het inmiddels een sport geworden om haar enigszins gerust te stellen en toch zo snel mogelijk die deur achter me dicht te kunnen trekken. De koffie roept tenslotte. Maar dat valt nog niet mee……lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Ik wil een roze onderbroek aan

zindelijk wordenWe hebben het wel eens geprobeerd toen ik hoogzwanger was, haar ‘nog even gauw zindelijk maken’. Mijn dochter was er duidelijk niet klaar voor. In de eerste weken na de geboorte van haar broertje, stond ons hoofd er al helemaal niet naar. Die van haar wel. “Ik moet plassen!” riep ze, vaak terwijl ik aan het voeden was. Ik had er de puf niet voor en zei totaal pedagogisch onverantwoord: “Doe maar in je luier.” Inmiddels is ze steeds stelliger geworden. Ze wil alleen nog maar onderbroeken aan. Roze natuurlijk. We kregen een stapeltje, kochten een stapeltje en vonden een stapeltje ergens achterin de grote kast. En toen begon het feest: dochterlief is bijna 3,5 en heeft zelf besloten zindelijk te worden. Hoera!…lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Op stap met de kinderen

autoEen dagje op familiebezoek met de kinderen kan heel leuk zijn. Van tevoren is het zeker gezellig, want dan valt er nog wat te winnen. “Tsja, als jullie zo’n ruzie blijven maken, gaan we niet hoor.” En prompt sluiten ze vrede. Op ons gemakje verzamelen we de spullen voor onderweg (luiers, drinken, speelgoed, iets voor als het warm wordt of juist koud, enzovoorts). Iedereen gaat gemotiveerd nog even plassen, we zwaaien naar de heer des huizes (want die moet werken, de bofferd) en we kunnen gaan. Muziekje aan. Alles pais en vree. Ik geniet ervan zo lang het duurt, want ik weet dat de rest van de dag een langzame aftakeling is van deze gezellige sfeer en de terugweg een regelrechte ramp kan worden……lees verder

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestEmail this to someonePrint this page